Wit met betekenis
Dit is de witte galalijkkoets, die doorgaans op het stallenplein staat, daterend uit 1920. Eerst bekleed in het zwart voor de begrafenis voor koningin Emma en daarna met wit bekleed voor de begrafenis voor prins Hendrik en koningin Wilhelmina. De witte kleur was niet uit een creatief oogpunt gekozen, maar had een betekenis. Wit als symbool voor het leven dat na het aardse bestaan volgt.
De koets bestaat uit een platte wagen met een baldakijn. Dat is een overkapping of sierlijk doek, dat de waardigheid van de overledene bevestigt. Als je goed kijkt, zie je koningskronen op het baldakijn. Die verwijzen naar de koninklijke status van de overledene. De koets is van essen-, beuken- en iepenhout, leer, metaal en wol en het baldakijn versierd met bladzilver.
Indrukwekkend gezicht
De koets was niet praktisch met in- en uitladen. Dat moest namelijk aan de zijkant gebeuren. Er moest dan zelfs een trapje aan te pas komen. Het zal een indrukwekkend gezicht zijn geweest, staande langs de route en de in het wit gedrapeerde koets met pluimen, de paarden met witte dekkleden en witte kappen zien passeren.
Tip: Op YouTube zijn voor het eerst gekleurde beelden van de begrafenis te zien.
